24 augustus

Vandaag doorgereden naar Lusaka. Eerst bij Limohire een extra reservewiel opgehaald, omdat we een weg gaan rijden waar buren van ons in Livingstone 3 lekke banden hadden gekregen. We hadden tot nu toe maar 1 reserveband. Ook uitleg over de auto en de 4WD gevraagd. Dat hadden we nog niet gehad. Van Limohire doorgereden naar Shopping centre Mandahill. Daar in Kilimanjaro wat gegeten. Daar kwamen we mensen uit de tv-serie 'Van Amstelveen naar Afrika' tegen: de vriendin van Robyn, de dochter van Robyn tegen en later Robyn zelf ook. Zij hebben een lodge opgezet in Het Kafue National Park. Hier op Mandahill ook boodschapen gedaan omdat we voor een paar dagen eten mee moesten nemen naar het afgelegen Lower Zambezi National Park. Daarna doorgereden naar het vliegveld om Rob's koffer op te halen. Deze lag in een container. Ze hadden meer dan een uur nodig. Gelukkig lag de koffer bovenop in de containter, anders had het nog langer geduurd. Nu alles rond was, zijn we terug gereden richting Zuiden en nu niet de afslag gepakt naar Livingstone, maar rechtdoor naar Chirundu, een grensplaats met Zimbabwe. De weg naar Chirunde was deels nieuw aangelegd. Op andere stukken waren ze daar nog mee bezig.

In Chirundu moesten we ergens tussen wachtende vrachtwagens door linksaf een smal zandweggetje in richting Chiawa. Hier heeft de GPS ons goed geholpen, omdat we de coordinaten van deze afslag gekregen hadden van onze Franse buren in Livingstone. Deze weg is de beruchte weg voor lekke banden, omdat er allemaal scherpe steentjes liggen. We hebben flink doorgereden, maar op een bepaald moment werd de weg erg slecht. We moesten met een ponton  over een riviertje. Was erg duur! 40.000 kwacha! Bijna 10 euro. P1010158

Onderweg passeerden we veel kleine dorpjes. De hutten zijn gemaakt van gedroogd gras (dak) en leem.P1010164

Onderweg zagen we deze kinderen. Die vroegen heel verlegen om iets te eten. We hebben ze een blik eten gegeven en een bal om mee te spelenP1010166 . 

P1010169 Later werden we aangehouden door een man die zei dat hij ziek was en een lift wilde. Hij was heel serieus hierover. Rob en ik hadden afgesproken dat we niemand in de auto zouden meenemen. Dus hebben we de man staande achterop de auto laten meerijden. Vraag niet hoe hij het vol hield tot het volgende dorp. Die weg had ontzettend veel hobbels, waar we soms hard overheen knalden, waardoor de hele auto soms zelfs van de grond kwam. We kwamen pas in het donker aan op Mvuu lodge. En gelukkig hebben we geen lekke banden gehad. In het donker hebben we de tent opgezet en gekookt. Gelukkig kregen we een goede lamp te leen. Daarna hebben we allebei in het donker gedouched. Hier lagen we voor het eerst op een plek waar nijlpaarden vlakbij in het water lagen en waar wild op de campsite kon komen. 's Nachts hoor je dan het territoriale gegrom van de hippo's. Rob kan het aardig nadoen.  We hebben lekker geslapen.

25 augustus

Vanmorgen relaxed opgestaan en nogmaals gedouched. Dat is hier hardstikke leuk, ook al hebben we op deze campsite ondanks de geiser, alleen maar koud water gehad. De geiser stonk enorm, maar gaf geen warm water. Je hebt hier je eigen douche en toilet bij je campingplaats en die zijn "in the open".

P1010214>

P1010215

P1010207

Toen we gingen ontbijten kwamen er ineens een stuk of 8 apen aangeslingerd. Dat betekende dus dat we de deuren van de auto goed dicht moesten houden en alles goed moesten opruimen. Die apen zijn best brutaal. Ze zaten al op de motorkap van de auto, in de bomen om ons heen, op de muren van de douche. Maar ze gingen vanzelf weg. P1010259Na het ontbijt hoorden we weer wat, nu in de struiken achter de tent. Daar kwamen 2 heren olifanten uit. Heel bijzonder dat die zo dicht langs je tent lopen. Ze struinden wat door de struiken, aten blaadjes en takken, liepen over de campsite. Toen ze weer vertrokken zagen we een olifant keurig over een hekje van een meter hoog stappen. Eerst zijn linkerbenen, toen zijn rechter. Heel komisch gezicht om zo'n enorm beest zo voorzichtig over zo'n klein hekje te zien stappen.

P1010296

P1010288

P1010302's Middags hebben we in de bar gezeten. Daar heb je mooi uitzicht over de rivier, waar we nijlpaarden en groepjes olifanten zagen lopen. In de bar hebben we ansichtkaarten en het reisverhaal geschreven. Er werden hapjes rondgedeeld en de manager (Mike -een Zuid-Afrikaan) zette popcorn op tafel. Er hing een leuk sfeertje. We moesten op de terugweg goed opletten werd ons gezegd, want er zaten buffalo's in de buurt. Maar iedereen zegt echter altijd dat als je eenmaal in je tent ligt, je veilig bent voor alle dieren. Behalve als je eten in je tent hebt liggen.

26 augustus

Vandaag zijn we met Wandar, een barman van de lodge die bezig is gids te worden, de hele dag op pad geweest. Om 7.40 uur zijn we weggereden naar Lower Zambezi National Park. Rob reed, Wandar zat op mijn stoel zodat hij goed wild kon spotten en ik ben achterin op de bodem gaan zitten (stoelen vooraf uit auto laten halen voor meer ruimte). Het was een uitdagende tocht naar het park over een weg dat meer lijkt op een crossbaan: mul zand, heuveltje op en af, door drooggevallen en soms diepe rivieren enz. We hebben veel wild gezien. Veel gezien. O.a. vier leeuwen (broertje met drie zusjes van een jaar of 3 oud) die een rottende buffelo hadden liggen, waar ze nog van aten (ondanks dat ze het duidelijk al niet meer lekker vonden).

P1010461 Op de foto kun je zien dat ze de buffel in de modder gevangen hebben, want zowel de buffel als de leeuw zit onder de modder.

Op de tweede foto kun je zien in hoeverre de buffel al in staat van ontbinding is... Is smakelijk plaatje... wat er uit zijn kont komt zijn duizenden maden...

P1010587Verderop hebben we een klein groepje olifanten een riviertje over zien steken. Een van de olifanten bleef staan om waterplanten te eten en kreeg daarna ruzie met een vogel die de parasieten van zijn huid wilde pikken. We hebben we een superleuk filmpje, dat hij zich zo hard omdraait om die vogel weg te jagen dat zijn slurf helemaal rondslingert. We hebben ons rot gelachen om dat beest. Zie http://nl.youtube.com/watch?v=27ias8C2Yw4 

Een buffel gezien (die overigens erg agressief zijn als ze solitair leven). P1010410

Heel dicht bij een olifant gestaan P1010472

Badende nijlpaarden, wat wij er best komisch uit vonden zien zo tussen die waterplanten en met de waterplanten op de rug. P1010566

Kennisgemaakt met heel veel tsetsevliegen, die ijverig hun best deden om ín onze auto te komen. En dat lukte natuurlijk ook best regelmatig. Ik meteen gestoken in mijn arm. Rotvliegen. Ze kunnen een parasiet bij zich dragen die slaapziekte veroorzaakt. En die ziekte is moelijk of niet behandelbaar. Het schijnt dat je vaker gestoken moet worden om het te krijgen, 3 of 4 keer en dan ook nog in een bepaald gebied, omdat parasiet dragende vliegen alleen in bepaalde gebieden leven (zegt men). Al met al ben ik gedurende de hele vakantie inmiddels zo'n 15 keer door die vliegen gestoken.

Terug op de campsite werd een vuur voor ons aangestoken. We hebben bij de tent gegeten en de route voor morgen gepland om richting South Luangwa te gaan rijden. We zijn vroeg gaan slapen.

27 augustus

Mike, de manager van Mvuu lodge, adviseerde ons om niet via Lusaka naar South Luangwa te rijden, maar om na Chiawa, de afslag naar het noorden te nemen en over de Leopardhill naar de Great East Road te rijden. De Leopard hill is een erg stijle en rotsachtige bergpas met veel gaten en scherpe hoge stenen. We hadden niet zo gek veel benzine meer, en hebben halvewege deze route de reservetank moeten gebruiken. De diesel hebben we m.b.v. een kartonnetje in de auto moeten gieten. Onze handen zaten onder de diesel, maar we konden weer rijden. Het was een lange en moeilijke weg. p1010650

P1010664We waren superblij toen we uiteindelijk de Great East Road zagen! Eindelijk zat die moeilijke weg erop en we waren blij dat het goed gegaan was en zonder lekke banden...

P1010672Maar toen we achteruit reden om bovenstaande foto te maken van ons 'celebration' moment, reden we heel langzaam met ons linker achterwiel in een diep gat, waardoor we kantelden en op zijn kant in de greppel belandden.  P1010671

Het duurde niet lang voor Rob eruit geklommen was en er een stuk of 15 man om de auto stond om ons te helpen. Ze hebben de auto opgetild en het betonblok dat onder de auto lag, met veel moeite onder het wiel weten te krijgen. Daarop kon Rob uit het gat rijden. P1010668

Wat een opluchting zeg! Zelf hadden we niks. De schrik viel zelfs nog mee. Na het raften was zelfs dit geen schokkende ervaring meer. De auto is natuurlijk wel beschadigd. De wielkast van het linkerachterwiel is naar binnen gedrukt omdat die op dat betonblok gevallen was. Maar technisch leverde dit geen enkel probleem op, gelukkig, waardoor we onze reis gewoon konden vervolgen.

Enkele van de mensen die ons geholpen hadden vroegen jammergenoeg om alcohol of geld om alcohol van te kopen. Dit is een van de weinige keren dat het zo ging. Verder hebben we zeer positieve ervaringen met de mensen uit zambia. Iedereen langs de kant van de weg zwaait naar je en lacht naar je en iedereen wil je graag helpen als je een vraag hebt. En veel humor hebben zo ook!

We hebben overnacht in Petauke in een wel schoongemaakt, maar erg oud motel, waar hagedissen zaten en ratten op het plafond. Op verzoek kwam de receptie een emmer warm water brengen.

28 augustus

Van Petauke zijn we doorgereden naar Chipata, waar we geld gepind hebben, getankd hebben en boodschappen hebben gedaan. Euro's wisselen bleek onaantrekkelijk, omdat ze eerst wilden wisselen naar Kwacha's en dan van Kwacha naar dollars. Dat zou ons 2x geld kosten, dus hebben we maar heel veel Kwacha's meegenomen. We zijn 2 banken en een wisselkantoor afgegaan. Het wisselkantoor was nog het meest frustrerend toen ze met een defecte rekenmachine (die als je 600 deelde door 2 uitkwam op 500) de wisselkoersen ging uitrekenen...

We hadden al wat verhalen gehoord over de weg van Chipata naar South Luangwa, maar wij vonden deze weg erger dan welke weg we tot nu toe ook gehad hebben. Aan een stuk door dikke washboards, wat een doofmakende herrie veroorzaakte. Alles rammelde. En dat twee uur lang. Dat was erg vermoeiend.  P1010717Je kunt het beste zo hard mogelijk rijden i.v.m. die washboards. Dan heb je daar het minste last van, alleen werd de auto dan onbestuurbaar. Het was telkens zoeken naar een optimale balans, die er niet bleek te zijn. Oppassen voor gaten ook.

Langs de kant van de weg, zagen we af en toe ossen met wagens P1010716, maar de meeste mensen lopen hier. De wat rijkeren hebben een fiets. En slechts een paar mensen bezitten een auto, die er meestal niet uitziet en waarvan de helft niet harder kan dan 40.

Onderweg langs deze weg wat speelgoed en pennen uitgedeeld aan kinderen P1010723

We waren ook blij toen we eindelijk aankwamen in Mfue, het dorpje bij onze bestemming Wildlife Camp. Hier hebben we getankt bij het plaatselijke benzinestation. P1010729

Nog voor het donker kwamen we aan bij Wildlife Camp.P1030332

Een mooie camping aan de Luangwa river. We hebben goed gekeken waar we onze tent neer gingen zetten en hem op de rand gezet, waar je mooi over het water uitkijkt. We waren nog niet gearriveerd en we hadden al een aap in de auto. P1010737

Toen we de tent opgezet hadden, zagen we een groep olifanten achter de bar omhoog de campsite opkomen. We zitten namelijk tegen het park aan, maar een park hier is niet omheind, waardoor dieren natuurlijk ook buiten de officiele grenzen van de parken rondwandelen. Dat is nou zo mooi aan Zambia. Geen hekken, geen asfaltwegen in het park. Alles is nog natuurlijk.

We zijn gauw daarheen gelopen, maar ze waren er al voorbij. Biertje gedronken. Toen we weer terug liepen bij de tent hoorden we 2x getrompetter van olifanten en een brul van een olifant uit de richting van de bar komen. Waarschijnlijk waren er meerdere olifanten daar actief, die elkaar waarschuwden niet te dichtbij te komen.

Om 21 uur gingen we naar bed. Om 23 uur waren we weer klaar wakker. We hoorden onze lamp rammelen, takken breken en een kauwend geluid (zoals een koe klinkt). Een olifant...op 1 meter van de tent. Ik hardstikke bang. We hoorden dat hij vlak langs mijn kant van de tent liep, naar achter de tent, waar hij verder ging eten. Hij leek onwijs harde scheten te laten of diarree te hebben, dacht Rob. Maar waarschijnlijk was dat zijn maag, vertelde een gids ons later. We hebben erg lachen om dat geluid. Toen hij wat verder weg was, is Rob naar buiten gegaan. Ik even later er achteraan. Even buiten gestaan, tot hij weer onze kant op kwam. Toen zijn we in de auto gaan zitten. Ik heb geprobeerd foto's te maken vanuit de auto, maar die waren zwart. Maar thuis maakt de computer met autocorrectie er dit gelukkig nog vanP1010761_autocorrectie_wonderbaarlijk. Je ziet de groene koepel, dat is onze tent. Links daarvan staat een stoel, daarachter zie je de olifant met achter hem een boom. Op de tweede foto zie je 'm rechts van de tent.

P1010762_autocorrectie_wonderbaarlijkDaarna kwam hij vlak langs onze auto gelopen. Rob zat links en die olifant bleef precies daarnaast op 10 cm afstand even stilstaan!Toen liep hij weer door. Het was heel gaaf en super spannend. Op onderstaande foto kun je wel zien dat het beest tussen de greppel en onze auto doormoest. P1010766

Verbazingwekkend was dat alles nog stond zoals het was. Zelfs het lampje dat we hoorden rammelen stond nog rechtop op dezelfde plek. Ongelooflijk.

Een kwartier later lagen we weer in bed en hebben we de rest van de nacht door kunnen slapen.

29 augustus

Vanmorgen zijn we wel wat later opgestaan . Twee dagen reizen en de onderbreking 's nachts was best vermoeiend. Daarom vandaag een rustig dagje gehouden. Wasje gedaan, met wat mensen gepraat, reisverslag bijgewerkt. En natuurlijk in de gaten gehouden wat er zich beneden in de rivier afspeelde. Zo zagen we een krokodil via het water richting een groepje impala's sluipen, echter zonder resultaat. Om de tent zitten eenkhoorntjes en apen. En het gekke is dat je er snel aan went. P1020763

We hebben vandaag alleen een door Wildlife georganiseerde nightdrive gedaan vanaf 16 uur, met Andrew, een gids van de campsite. Eerst moet je entree betalen voor het park (kost 2$5 p.p. voor 24 uur).

De eerste 2 uur van zo'n drive is het licht.  We hebben zebra's, giraffen,  leeuwen met 3 jonkies en impala's, puku's, bushbuck, nijlpaarden, olifanten en krokodillen gezien. En een heel klein stoer olifantje, dat ons probeerde weg te jagen: P1010799

En een spectucalaire achtervolging van 2 nijlpaarden die elkaar uit het water en daarna weer richting het water achtervolgden in hoog tempo. Het mooiste was dat er een krokodil precies op hun route lag, die aan de kant stoof toen hij die beesten aan zag komen. Die had dus bijna twee keer 2000 kilo over zich heen gekregen en morsdood geweest.

Vlak voor de zon onder gaat stoppen ze ergens voor een drankje. P1010862

De laatste 2 uur zijn dan in het donker, terwijl een gids met een lamp rondschijnt en de andere rijdt. Deze uren zijn vooral bedoeld om luipaarden te spotten en andere nachtdieren als genets, civets, hyena's, uilen e.d. Wij hebben in het donker vanavond niet zoveel wild gezien, maar nog wel met de auto dichtbij een leeuw gestaan. P1010869 

Afgesproken met Andrew dat hij de volgende dag met onze auto mee zou gaan het park in. Toen we terug kwamen bleek de olifant van afgelopen nacht om 17 uur alweer bij onze tent langs te zijn geweest. 's Nachts alleen het gebrom van de nijlpaarden gehoord (is wel lekker geluidje om op te slapen) en één keer keihard een hyena. Dat klinkt als een heks die keihard lacht, met vervolgens heel luid gehuil/gejank erachteraan.

30 augustus

Vanmorgen om 5 uur opgestaan en om 5.45 met Andrew richting de entree van het park gereden. Bij de toegang wordt de entree wordt geint. De toegang is heel simpel. Het bord dat erbij staat is ooit half omver gereden en nooit meer recht overeind gezet. We hadden superveel lol met de vrouwlijke wacht, Winnie.P1030197

Deze morgen, gingen we vooral voor de luipaarden. We zijn een flink eind het park in gereden, maar hebben ze niet gevonden.

Tijdens een pauze op een mooie plek, aan een veld met olifanten, gaf Andrew ons wat meer een beeld van de situatie waarin Zambia zich nu bevindt.P1010949_1

Zo vertelde hij dat basisonderwijs tegenwoordig gratis is, maar dat veel leraren niet betaalt krijgen en daardoor staken of niet gemotiveerd zijn. Verder ontbreken vaak boeken, schriften en tafels en stoelen. Voor het voortgezet onderwijs moet je een sponsor hebben die de scholing betaalt. Het gaat dan ook om uniformen, boeken en vervoer. Veel kindere hebben deze niet. En de universiteit in Lusaka gaat zovaak dicht, dat sommige mensen al 6 jaar bezig zijn om af te studeren. Volgens Andrew zijn de mensen van de overheid zelf ook arm geweest en nu ze rijkdom proeven steken ze dit in eerste instantie in eigen zak en helpen ze vrienden aan goede banen, of ze er nou gekwalificeerd voor zijn of niet. Tourisme is het enige dat dit land weer op de rit kan helpen. Maar verder klinkt het hopeloos.

Bij hem ook de vraag neergelegd wat te doen met de comdooms. Andrew geeft aan dat AIDS een enorm probleem is in het land. Er overlijden vreselijk veel mensen aan, met als gevolg veel wezen. Zijn eigen ouders zijn er ook aan overleden. Hij heeft vanaf zijn 19e voor zijn jongere broertjes en zusjes moeten zorgen. Maar ook komen veel kinderen in andere gezinnen terecht. Hier worden ze veelal slechter behandeld, waardoor ook kindermishandeling een groot issue is in Zambia.

We hebben tijdens deze rit niet zoveel wild gezien. Een paar giraffen, een paar hippo's, een bijennest in een boomP1010938

en onze eerste kudde buffels. Wij zagen er meer dan 100, en die groep hoort bij een kudde van meer dan 1000. P1010902

Aan het begin van de middag waren we terug in het kamp. Daar hebben we voor het eerst een gewone maaltijd gegeten in het restaurant (in plaats van de blikspaghetti van de afgelopen weken). We zagen vanaf de campsite aan onze rechterhand een prachtige zonsondergang én aan onze linkerhand een kudde van 9 olifanten de rivier oversteken. De kleinste (achter de 3e die je ziet) zie je een paar ker kopje onder gaan en wordt door de grote daarachter (de 5e) eruit getilt. Zie http://nl.youtube.com/watch?v=3d0lSMfpTS8

Naar deel 3 van de weblog

Klik hier om naar deel 3 van het reisverslag te gaan!